Distillatie: 2 keer, 2½ keer, 3 keer en vaker.

In Schotland wordt de spirit over het algemeen twee keer gedistilleerd, in Ierland over het algemeen drie keer. Maar wat is nu beter? Laten we beginnen door te stellen dan één keer distilleren van de wort (een bier-achtige vloeistof met een alcoholpercentage van om en nabij de 8%) niet genoeg is voor whisky. Whisky moet immers een minimaal alcoholpercentage hebben van 40%, na slechts één keer distilleren komt het alcoholpercentage uit ergens tussen de 20 en 30%.

Wat is distilleren?

Distillatie is een techniek om door middel van verdamping twee of meer stoffen in een oplossing te scheiden, gebaseerd op het verschil in kookpunt van deze stoffen. Het woordenboek kent zowel de schrijfwijze "destilleren" alsook "distilleren". Bij de vervaardiging van alcoholhoudende dranken is het gebruikelijk over distilleren te spreken, maar beide termen zijn correct; zo ook: destilleerderij en gedestilleerde drank. Bij distillatie gaat het dan wel eerder om de vluchtigheid van de vloeibare stoffen.

Bij de distillatie worden in het vergiste wort de alcohol en het water van elkaar gescheiden. Aangezien alcohol een lager kookpunt heeft (78 graden Celcius) dan water (100 graden Celcius), verdampt de alcohol en blijft het water achter. De alcoholdamp wordt dan opgevangen om na geforceerde afkoeling weer te condenseren.
Voor de productie van malt whisky worden uitsluitend distilleerketels (pot stills) van koper gebruikt. Koper heeft namelijk een zuiverende werking op alcohol. Door een chemische reactie verdwijnen met name de ongewenste zwavelaroma's. Als gevolg hiervan slijt het koper in de loop der jaren waardoor de wanden op den duur zo dun worden dat de ketel moet worden vervangen.

De vorm van de ketel verschilt per distilleerderij en zijn globaal onder te verdelen in drie typen: de ui-vorm, het lantaarnmodel en de variant met een zogenaamde boiling ball.

Ui-vomige potstill (Aberlour)

De ui-vorm is het klassieke model. Deze pot still remt de snelheid van de opstijgende damp en koelt de wash af, zodat overkoken wordt voorkomen. De vorm van de nek varieert, bij Glenmorangie is deze extreem lang waardoor de damp meer moeite moet doen om uit de still te ontsnappen, er is meer contact met het koper en dus een lichtere spirit. Bij Lagavulin is de insnoering minimaal waardoor er een soort peer-vorm ontstaat. 

Lantaarn-model (Laphroaig)

Het lantaarn-model kent een extra insnoering bij de halsaanzet. Daar vertraagt de damp en kan alleen het lichtste deel door de hals opstijgen.

Boiling ball (Old Pulteney)

Bij het model met de boiling ball wordt hetzelfde effect bereikt. De wort kan hier niet overschuimen en alleen de vluchtige elementen raken in de hals.

Er zit meestal een klein verschil in de vorm van de ketels voor de eerste distillatie (wash still) en die van de tweede distillatie (spirit still). De laatste is vaak wat "verfijnder" van vorm, logisch want deze bepaalt voor een groot gedeelte de smaak van de spirit.

Eerste distillatie

Wanneer het beslag met een alcoholpercentage van 5 tot 8% gereed is, wordt de wash still voor de helft of voor tweederde gevuld. Bij het verhitten kan het mengsel uitzetten en schuimen. Boven in de hals zit een venster waardoor men de schuimvorming in de gaten kan houden. De temperatuur is zodanig te regelen dat het schuimen stopt en de alcoholdamp over de zwanenhals uit de lyne-arm komt en in de koeler terecht komt, waar het condenseert en in de low wines receiver stroomt. De vloeistof heeft nu een alcoholpercentage van circa 21% en wordt met vermenging met delen uit een eerdere tweede distillatie op circa 28% gebracht. In dit ruwe distillaat zitten vele onzuiverheden zoals verkeerde alcoholen met esters, aldehyden en andere verbindingen. Drinken van deze low wines is erg gevaarlijk kan blindheid tot gevolg hebben! Om de onzuiverheden er uit te halen (en om een hoger alcoholpercentage te verkrijgen) is een tweede distillatie noodzakelijk.

Tweede distillatie

Na de eerste distillatie worden de low wines opgevangen in de low wines receiver en (tijdelijk) hier opgeslagen tot het moment dat de tweede distillatie kan plaats vinden. Dit gebeurt in een (meestal kleinere) spirit still. Doordat het volume is afgenomen na de eerste distillatie kan de spirit still kleiner zijn, en omdat juist hier het eindproduct bepaald wordt, wijkt vaak ook de vorm af van die van de wash still. Vaak..., maar niet altijd! Zie het plaatje van de stills van Aberlour, vrijwel dezelfde vorm. Op het plaatje van de stills van Laphroaig zie je wel verschil in de vorm van de wash stills (rode accenten) en van de spirit stills (zwarte accenten).

Derde distillatie

Het zal duidelijk zijn dat twee keer distilleren noodzakelijk is, maar waarom distilleren sommige producenten een derde keer? Oorspronkelijk komt het drie keer distilleren van de Ieren. Vanwege de hoge (Engelse) belasting op gemoute gerst, voegden de Ieren ook ongemoute gerst toe aan hun beslag. Doordat hierin de suikers nog niet "geactiveerd" zijn door het mouten, ligt het alcoholpercentage over het algemeen iets lager. Om dan toch een voldoende alcoholpercentage te verkrijgen is een derde distillatie nodig. In Ierland is dit nog steeds gebruikelijk.

Ook bij Lowland-distilleerderij Auchentoshan wordt drie keer gedistilleerd.

Wat opvalt is, is dat de spirit op 19-20% de "intermediate" still ingaat en (dus) niet vermengt wordt met delen uit een eerdere distillatie. Na de tweede distillatie heeft de spirit een alcoholpercentage van 54-56%, wat lager is dan een "normale"tweede distillatie. Na de derde distillatie heeft de new spirit een alcoholpercentage van 81%, wat weer een stuk hoger is. 

Twee-en-een-half keer distilleren

Deze techniek wordt alleen bij Springbank toegepast. Opmerkelijk: de distilleerderij produceert daarnaast ook een twee maal gedistilleerde (Longrow) en een drie maal gedistilleerde (Hazelburn) malt whisky. 

Onder het Springbank-label valt dus de zogenaamde 2½-distillatie"

Na de eerst distillatie komen de low-wines op circa 20-25% uit de wash-still. De helft daarvan gaat direct naar de spirit-still (no. 2 low wines still). De andere helft wordt eerst nog een keer gedistilleerd in de no. 1 low wines still voordat deze, samen met de feints uit een eerdere distillatie, bij rest van de low-wines gaat. 

Samenvattend: een deel is twee maal gedistilleerd en een deel drie maal, vandaar de uitdrukking 2½-distillatie. 

Springbank schema van 2½ x distilleren.

Vier keer distilleren

Voor zover mij bekend, is Bruichladdich de enige distilleerderij die een viervoudige gedistilleerde whisky op de markt brengt. Hoe vaker distilleren hoe zuiverder de spirit wordt. Maar of dat ook de smaak ten goede komt verteld het verhaal niet.

Proeverij KCWS 19-09-2014: MASATAKA TAKETSURU - grondlegger van de Japanse whisky

Deze proeverij laat ons kennis maken met het levensverhaal van Masataka Taketsuru, de grondlegger van de Japanse whisky.
We volgen het spoor van Taketsuru door Schotland om daarna over te steken naar Japan om een paar whisky’s te proeven die zijn naam dragen. De laatste whisky zal een hedendaagse Japanse whisky zijn gemaakt volgens de principes die Taketsuru nu bijna 100 jaar geleden leerde kennen en die hij vervolgens op zijn manier en op de door hem uitgekozen plaats toepaste.

In december 1918 reisde Masataka Taketsuru, telg uit een Japanse sake brouwers familie, naar Schotland met als doel om alles te leren over de whisky industrie. Taketsuru, die een technische opleiding had gedaan in Japan, schreef zich eerst in op de universiteit van Glasgow om daar een chemie cursus te volgen.

Voorjaar 1919 nam hij de trein vanaf Buchanen Street in Glasgow naar het noorden, naar Elgin, het hart van de Speyside. Zijn bedoeling was om zoveel mogelijk uit te vinden over de geheimen van de Schotse distilleerderijen. Hij had wat contacten, o.a. met de auteur J.A. Nettleton die het boek “The Manufacture of Spirit as conducted in the Distilleries of the United Kingdom” op zijn naam had staan. Nettleton wilde wel voor Taketsuru bemiddelen maar dat werd allemaal veel te duur. Taketsuru was op zich zelf aangewezen maar liet zich niet stoppen. Ondanks de voor hem vreemde cultuur en het feit dat een op en top Japanse gentlemen geen gebruikelijke bezoeker was in het Schotland van die jaren besloot hij op eigen houtje stageplaatsen bij distilleerderijen te gaan regelen.

De eerste distillery waar Taketsuru aan het werk kon als stagiair was Longmorn, en van deze distillery komt ook de eerste whisky van de avond: Longmorn 12yrs G&M 40%.
Kleur: licht geel.
Neus: licht, citrus, vanille en boter, kruidig en vrij vlak.
Smaak: scherp, boter en crème, kruidig. Matige whisky zonder sterke uitgesproken smaken of geuren.

Punten: 74

Na de stage in de Speyside komt Taketsuru met z'n kersverse vrouw Rita in Campbeltown terecht bij Springbank distillery.

De volgende twee whiskies komen hier vandaan, eerst de Hazelburn 10yrs 46%.

Kleur: licht geel.
Neus: licht, vanille en veel honing.
Smaak: honing, kruidig. Mooie volle en krachtige smaak. 

Punten: 79

Daarna de Longrow Peated NAS 46%. 

Kleur: licht geel.
Neus: rokerig, meer bepaald sigarettenrook.
Smaak: honing, kruidig. Mooie volle en krachtige smaak. 

Punten: 80

Hapje tussendoor: Beef Teriyaki.

Na het avontuur in Schotland keert Taketsuru met z'n Schotse vrouw en kennis van het distillatieproces terug naar Japan. In eerste instantie komt hij te werken bij de Suntory distillery (Yamazaki), maar de wens om een eigen distillery op te zetten blijft. Op zoek naar een locatie in Japan waar het klimaat zo veel mogelijk op dat van Schotland lijkt vind hij in Yoichi, op het noordelijke eiland Hokkaido. Hier start hij zijn distillery, Dai Nippon Kaju KK, later wordt dit hernoemd naar Nikka Distillery. 

De huidige eigenaren brengen tegenwoordig een blended malt op de markt onder dan naam Taketsuru, ter ere van de oprichter. 

De eerste is een NAS 43% blended malt. 

Kleur: donker geel.
Neus: noten, rozijnen, kruidig, chocolade en bloemen.
Smaak: sherry-achtig en gepolijst. Mooie volle en krachtige smaak. 

Punten: 85

Daarna de zelfde maar dan 17 jaar oud. 

Kleur: donker geel.
Neus: noten, rozijnen, kruidig, chocolade en bloemen.
Smaak: sherry-achtig en gepolijst, iets zachter dan de NAS. Mooie volle en krachtige smaak. 

Punten: 85

 

Uiteraard mag de sushi niet ontbreken op een avond als deze.

Na de twee blended malt dan toch nog een single malt, uiteraard ook van Nikka: de Yoichi 15yrs 45%.

Kleur: donker geel/bruin.
Neus: noten, rozijnen, kruidig, chocolade en bloemen.
Smaak: sherry-achtig en gepolijst. Mooie volle en krachtige smaak en echt zijde-zacht.

Punten: 88

Fijne avond weer. Buiten de reguliere proeverij om kregen we nog een Yoichi 12 yrs te proeven en op het laatst werd de Tobermory clubbotteling open gemaakt en geschonken. 

Whisky en sigaren

Als liefhebber van (goede) whisky kan ik op z'n tijd ook wel genieten van een (goede) sigaar. Is whisky een typisch Schots export product, sigaren zijn een typisch Nederlands product. Men vergeet dit vaak; deels omdat roken (van sigaretten) een beetje in het verdomhoekje zit, maar ook omdat men sigaren vaak associeert met Cuba, Nicaragua en andere landen uit het Caribisch gebied. Een verschil is hier wel, Nederlandse sigaren zijn over het algemeen short-fillers, uit het Caribisch gebied komen over het algemeen long-fillers. En voor veel sigarenliefhebbers zijn short-fillers voor sigaren wat blends zijn voor whisky. Toch heeft Nederland een lange traditie wat betreft produceren van sigaren.

Size does matter: althans, voor mij zeker wat sigaren betreft. Die enorme dikke kanonnen vind ik persoonlijk niks, liever een wat dunnere voor mij. Panatella's zijn een beetje mijn favoriet; diameter van rond de 8mm, en een lengte van een centimeter of 10 zodat je 'm in een minuut of 30 kan oproken. Persoonlijk houd ik niet van de "sigaar met een smaakje", zoals de Meharis van Agio. Liever een traditionele tabakssmaak.


Justus van Maurik
Van Justus is een lange tijd mijn favoriete merk geweest, en nog steeds kan ik er erg van genieten. Niet te strak gerold, zachte en toch pittige smaak, Javaanse tabak. En vrijwel overal te koop. Justus van Maurik garandeert dat elke sigaar is gemaakt volgens aloude traditie van kwaliteit en vakmanschap. Prima prijs-kwaliteit verhouding.

De Petit-Panatella, model slanke panatella, diameter ø9mm, lang 116mm., in kartonnen doosjes van 5 of in een houten kistje van 20 verkrijgbaar. Alhoewel; de verkrijgbaarheid is toch beperkt, bij de iets beter sigarenboer gaat het nog wel maar bij tankstations en de gewone sigarenwinkel vaak niet te koop.

Petit-panatella

De Noblesse is een wat grotere variant hierop. Model: een slanke Corona, diameter ø14mm, lang 133mm. in doosjes van 5 verkrijgbaar. Zachter van smaak dan de petit maar voor mij al iets te dik.

De Classique is -de naam zegt het al- een klassiek model sigaar. Model Signoritas, diameter ø11mm, lang 102mm. in doosjes van 10. Echt een sigaar voor de beginnende roker, toegankelijk en zacht van smaak.

De Tuitknak is een beetje een "ouderwetse" sigaar qua model, iets wat je opa vroeger rookte. Beginnende rokers steken 'm vaak aan de verkeerde kant aan, je moet namelijk de "punt" aansteken. Door het smalle puntje proef je onmiddellijk de smaak van het dekblad, de sigaar hoeft niet eerst een beetje op temperatuur te komen. Door het kleine puntje is de sigaar ook makkelijker aan te steken. Diameter ø14mm, lang 105mm.

Tuitknak

Olifant
Olifant is een traditioneel merk wat al heel lang meegaat. Echt een Premium merk, iets duurder maar ook kwalitatief beter. Alleen bij de betere sigarenboer te koop.

Het Knakje is een heerlijk zachte sigaar, klein maar fijn. Diameter ø12mm, lang 87mm. Makkelijk aan te steken door het puntje. Lekker zacht, echt iets voor bij de koffie of lunch, niet te strak gerold waardoor makkelijk te roken. In mooi houten kistje.

De Matelief is een half-corona. Diameter ø13mm, lang 90mm. Opmerkelijk strak gerold, het soortelijk gewicht is ook merkbaar hoger dan het Knakje, rookduur is uiteraard ook langer. In eerste instantie scherpe smaak, maar wordt snel zachter naarmate de sigaar warmer wordt. Askegel tot 3cm. is makkelijk te realiseren. After-dinner sigaar.

Balmoral
Ondanks de naam toch een echt Nederlands fabrikaat. Kenmerk vind ik toch het strakke rollen, het lijkt echt of de vulling in het dekblad geperst is, gevolg: pittige en scherpe smaak. Mij iets te scherp. Sumatra dekblad met een vulling van Cubaans, Braziliaans en Javaanse tabak. Ruim verkrijgbaar in Nederland.

De Overland is qua model en grootte vergelijkbaar met de Noblesse van Justus. Diameter ø13mm, lang 132mm. Te dik en te lang naar mijn smaak, echt een sigaar voor 's avonds laat bij een borrel.


Van 't Veen
Ambachtelijk fabriekje onder de rook van Kampen. Klein familiebedrijfje dat op traditionele wijze sigaren maakt. Alleen via de website van het bedrijf verkrijgbaar. Door de tussenhandel uit te schakelen blijft de prijs laag, mede omdat mooie verpakkingen uitblijven; de sigaren worden in een papieren zak geleverd. Meenemen dus in een aparte koker of een doosje/kistje van een concurrent (alu blikjes van La Paz bijvoorbeeld). Goede prijs-kwaliteit verhouding; kwalitatief minder maar uiterst lage prijs. Echt een sigaar voor overdag.

Van de Senoritas heb ik een zakje staan. Scherpe smaak, diameter ø12mm., lang 117mm. Verkrijgbaar per 100 stuks...

Van 't Veen sigaren: in een papieren zak...

La Paz
Zeer bekend merk en vrijwel overal te koop. Verkrijgbaar in kartonnen doosjes en -heel handig- aluminium blikjes. La Paz is vooral bekend door hun "wilde" modellen, een stukje los flos dat aan het uiteinde uit het dekblad steekt. De gedachte erachter is dat de sigaar daardoor makkelijker aan te steken is, in de praktijk valt dit tegen.

De Wilde Panatella was vaak de vervanger wanneer de Petit van Justus niet verkrijgbaar was. Scherper van smaak, het flosje bevalt mij niet, kortom; slechter vervanger.

De Wilde Cigarillo is één van de meest verkochte sigaren van Nederland. Afmetingen heeft een beetje weg van die van een sigaret, diameter ø8mm, lang 80mm.

De Wilde Cigarros is een traditioneel model Senoritas, diameter ø12mm, lang 118mm. Het handige blikje doet dienst als houder voor de Van 't Veen sigaren...

Bovenstaande is een beetje een overzicht van door mij gerookte merken en modellen. Er ontbreekt nog wel het één en ander, ook zal de lijst op den duur nog wel uitbreiden. Net als whisky is smaak afhankelijk van tijd, plaats, gezelschap, en andere factoren.

Gedicht

Schotland

 

in de "Highlands" uitgeteld

toch een "double Scotch" besteld

mannen in rokken zijn beroemd

een monster dat "Nessie" wordt genoemd

 

nooit gevonden

zou willen dat het wel zo was

het enige dat echt "kilt"

is dat monster in m'n glas

(schrijver onbekend)

Proeverij KCWS 31-03-2014: Exclusieve Auchentoshan masterclass door Alasdair Dickinson

Dankzij de goede relatie tussen KCWS en importeur Intercaves konden de leden op maandag 31 maart genieten van een bijzondere Auchentoshan masterclass. Onze tastemaster deze avond was Alasdair Dickinson, de nieuwe brand-ambassador van Auchentoshan.

Alasdair ("Ali") Dickinson

De line-up deze avond bestond uit de volgende expressies van Auchentoshan:

* Virgin Oak
* American Oak
* 12 years
* Three Wood
* 18 years
* 21 years

En ja we hadden een primeur! Auchentoshan, ‘the triple distilled Lowland Malt’, introduceert in april 2014 in Nederland de American Oak. Aan de rijping van het drievoudig gestookte distillaat op ‘first fill’ bourbon vaten van Amerikaanse eiken dankt Auchentoshan American Oak zijn naam. Nadat er eenmalig Bourbon whiskey op heeft gerijpt geven deze vaten hun zoete houttonen aan Auchentoshan’s fruitige ‘new spirit’.

Auchentoshan is de één van de weinige Schotse single malt die drie keer wordt gedistilleerd hetgeen resulteert in een licht en toegankelijk karakter. Door vaten te gebruiken van diverse houtsoorten waarop eerder bourbon, sherry, port of wijn hebben gerijpt krijgen de Auchentoshan malts diverse smaaknuances.

De distilleerderij is sinds 1823 gevestigd nabij Glasgow, aan de voet van de Old Kilpatrick Hills; vandaar de naam Auchentoshan < och’n’tosh’n>, Keltisch voor ‘hoek van het veld’ en is één van de twee constant producerende Lowland malt distilleerderijen. (De andere is Glenkinchie, de derde nog actieve Lowland-distillery is Bladnoch, deze produceert slechts 2 maanden per jaar.)

Mooie proeverijlocatie.

De locatie was deze keer niet in de bibliotheek maar in de kapel, een mooie sfeervolle ruimte. Aan de hand van een powerpoint presentatie werden we door Alasdair ("Ali") door de selectie van de avond geloodst. Uiteraard een heel verhaal over de drievoudige distillatie die Auchentoshan doet (kom ik later in een ander bericht op terug) en hoe uniek dit wel niet is.

De aftrap was de Virgin Oak: gerijpt in nieuwe ongebruikte eiken houten vaten en gebotteld op 46%, leeftijd onbekend maar volgens Ali maximaal 12 jaar oud omdat met pas 12 jaar geleden de nieuwe eiken houten vaten begon te gebruiken.
Kleur: licht geel.
Neus: licht, citrus, vanille en boter.
Smaak: zoet, zacht, boter en crème, zoethout, kruidig. Prima whisky zonder sterke uitgesproken smaken of geuren.
Punten: 82

Primeur van de avond.

De volgende was de primeur: American Oak. Pas vanaf 1 april 2014 wordt deze in Nederland op de markt gebracht. Zoals de naam doet vermoeden puur en alleen op (gebruikte) Amerikaans eiken (ex-Bourbon-) vaten gerijpt. Botteling voor NL op 40%, sommige andere delen van de wereld op 46%.
Kleur: licht geel.
Neus: citrus, vanille. 
Smaak: wateriger dan de eerste, zoet, zacht. Het boterige/crème van de Virgin Oak ontbreekt, was waarschijnlijk op 46% beter geweest. 
Punten: 80

Oorspronkelijk stond er een New Spirit in de line-up, maar op het laatste moment werd deze vervangen door de 12 jaar oude. Standaard botteling op 40%, vatting van hoofdzakelijk ex-bourbon-vaten met een paar ex-sherry-vaten.
Kleur: goud.
Neus: citrus, vanille. 
Smaak: zoet en zacht. Ik vond 'm weinig indrukwekkend.
Punten: 79

Tussendoor een hapje: gerookte zalm op een spies en met dip. Bijna net zo lekker als thuis!

Na de pauze kregen we de Three Wood voorgeschoteld. Ik heb slechte herinneringen aan deze versie; in mijn "begindagen" als whisky drinker vond ik dit niet om door te komen. Sterker nog: ik vond deze zelfs vies. Hoe anders zou ik er nu tegenaan kijken? Botteling op 43%.
Kleur: donker goud.
Neus: rozijnen, noten, karamel; duidelijke sherry-invloeden dus.
Smaak: butterscotch-chocolade, sherry, rozijnen, noten, zoet, donker fruit. Erg lekker toch wel deze! 
Punten: 85

Leuk was de vergelijking van Ali met een motorcycle-display-team: degene met de vlag krijgt alle aandacht terwijl de lagen daaronder voor de balans moeten zorgen.

Een motorcycle-display-team: de lagen eronder zogen voor de balans terwijl de vlaggendrager aan de top alle aandacht krijgt.

In de whisky ook: de ex-bourbon vaten zorgen voor de balans, de ex-oloroso vaten geven een mooie finish en "mr. Pedro Ximinez is waving the flag at the top".
Ook deze Three Wood heeft geen leeftijdsaanduiding, volgens Ali is dit omdat iedere batch een kleine fluctuatie geeft in het aantal maanden en jaren waarin de whisky in totaal gerijpt heeft. Richtlijn is: rijping van 10 jaar ex-bourbonvaten + 1 jaar ex-oloroso + 1 jaar ex-PX-vaten. In totaal om en nabij de 12 jaar met als marge plus 1 of min 1 jaar.

De volgende heeft wel een leeftijdsaanduiding: 18 jaar. Een vatting van ex-bouron en ex-sherry vaten op een sterkte van 43%.
Kleur: goud.
Neus: frisser, groene thee, vanille, citrus.
Smaak: fris en waterig. Was waarschijnlijk op 46% beter geweest.
Punten: 83

Hapje tussendoor: kwartel-eitje met filet-americain op een mini toastje. Lekker!

De finish komt in zicht en er staat alleen nog de 21 jaar op de lijst. Meer sherry in de vatting en gebotteld op 43% (waarom zo laag toch?).
Kleur: goud.
Neus: zoet, noten, chocolade, redelijk veel sherry-invloeden.
Smaak: zoet, zacht, honing, zacht en romig in de mond. Best goed maar voor een 21 jaar oude had je wel wat meer mogen verwachten.
Punten: 84


Leuke avond weer, de kapel is ook een goede plek om een proeverij te houden. De Schot van dienst kon een leuk verhaal vertellen in een redelijk goed te volgen "Glaswegian" accent met leuke anecdotes. Gezellig, lekkere hapjes en lekkere whisky; wat wil je nog meer?